در حاشيه تمرين روز گذشته استقلال تهران فرصتى دست داد تا با فيروز كريمى گفت وگويى داشته باشيم. اولين سؤالى كه به ذهنمان رسيد شيوه متفاوت تمرينات آبى پوشان نسبت به تمرينات آنان در جلسات گذشته بود؛ اختصاص يافتن ۷۰ دقيقه از زمان تمرين به ضربات ايستگاهى.
*چرا اين قدر روى ضربات ايستگاهى تأكيد مى كنيد؟
- در بازى با پاس همدان صاحب ۱۲ كرنر و توپ كاشته شديم كه همه فرصت هاى خود را به در و ديوار كوبيديم. براى جبران اين ضعف در ميان بازيكنان استقلال از اين جلسه روى ضربات ايستگاهى تمركز خواهيم كرد چراكه يك توپ كاشته در نزديكى دروازه حريف يعنى ۸۰- ۷۰ درصد احتمال گلزنى. پس چرا بايد اين تاكتيك را ناديده بگيريم.
*اين تاكتيك كه مد نظر فيروز كريمى است از چه هفته اى در نمايش استقلالى ها نمود خواهد داشت؟
- به همين زودى كه نمى توان اين تاكتيك را در تيم جا انداخت. بين ۲۰ تا ۲۵ جلسه تمرين لازم داريم تا به شرايط آرمانى برسيم. با سپرى شدن اين ۳-۲ بازى و با فرا رسيدن تعطيلات نيم فصل بهترين فرصت را در اختيار داريم تا به يك هماهنگى بالاى تيمى دست يابيم.
*با اين حساب شما به هواداران استقلال تهران، قول نيم فصل دوم را مى دهيد؟
- به هر حال هر مربى براى جا انداختن افكار خود در تيم و رساندن بازيكنان به يك وحدت تاكتيكى نياز به زمان دارد. مطمئن باشيد در نيم فصل دوم استقلالى را خواهيد ديد كه هم زيبا بازى مى كند و هم عالى نتيجه مى گيرد

نوشته شده در دوشنبه دوازدهم آذر 1386ساعت 9:19  توسط حمید
|